Transliteration
Menu
Zasvystaly kozachenky
V pohid z polunochi.
Zaplakala divchynonka
Svoyi yasni ochi.
– Ne plach, ne plach, divchynonko,
Ne plach, ne zurysya,
Za svoyeho mylenkoho
Bohu pomolysya!
Stoyit misyac nad horoyu,
Da soncya nemaye,
Maty syna v dorozenku
Z slizmy provodzaye:
– Proshchai, proshchai, mii synochku,
Ta i ne zabavlyaisya,
Cherez shtyry nedilenky
Dodomu vertaisya.
– Oi rad by ya, matusenko,
Skorishe vernutsya,
Da vze mii kin voronenkyi
V vorotyah spitknuvsya.
Oi boh znaye, koly ya vernusya,
Koly ya vernusya, v yakuyu hodynu,
Pryimy z moyu divchynonku
Za ridnu dytynu.
Pryimy z yiyi, matusenko,
Vse u bozii voli, bo hto z znaye,
Chy zyv vernus,
Chy lyazu na poli.
– Oi rada b ya divchynonku
Za ridnu pryinyaty,
Ta vse ne tak vona bude
Mene shanuvaty.
Oi ne plachte, ne zuritsya,
V tuhu ne vdavaites.
Zahrai mii kin voronenkyi,
Nazad spodivaites!
